چشم بگشا

بگشا چشم که شب منتظر خورشید است
در پس ابر دو پلکت سحری خوابیده است
تا نظر باز کنی‌ ، ناز دو مژگانت را
همه عشاق دو عالم غم دل تسکین است
مردم چشم تو و دیده اگر دیده ماست
تا طلوع سحرش دیده ما خونین است
من و ساقی‌ و می و مطربی و شنگی و شوخ؟
همه اینها به لطف نگهت سرگین است

یوسف گمگشته

یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور		کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور
این دل غمدیده حالش به شود دل بد مکن		وین سر شوریده بازآید به سامان غم مخور
گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن		چتر گل در سر کشی ای مرغ خوشخوان غم مخور
دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت		دایما یک سان نباشد حال دوران غم مخور
هان مشو نومید چون واقف نه‌ای از سر غیب		باشد اندر پرده بازی‌های پنهان غم مخور
ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند		چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور
در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم		سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان غم مخور
گر چه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید		هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور
حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب		جمله می‌داند خدای حال گردان غم مخور
حافظا در کنج فقر و خلوت شب‌های تار		تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور

حافظ