۱۳۸۸ تیر ۲۶, جمعه

در وصف آن یار دلنوازم

خامی و پختگی اندر ره عشقت ، صنما
هیچ توفیر ندارد بنگر ما ، که چه کرد

طره ی پیش رخت گر بنهی بر ره دوست
پای، در آن چو فتد ،بین ، دل و جانم ! که چه کرد

خم ابروت خدایا بنگر همچو کمان
ناوک دیده چو از آن برهد ، حرب که کرد ؟

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر